| ދިވެހިރާއްޖޭގެ ޖުމުހޫރިއްޔާ (Dhivehi Raajjeyge Jumhooriyyaa) Republika Państwa Wysp |
|||||
|
|||||
| Hymn: Gavmii mi ekuverikan matii tibegen kuriime salaam | |||||
| Język urzędowy | malediwski | ||||
| Stolica | Male | ||||
| Ustrój polityczny | republika | ||||
| Głowa państwa | prezydent Mohamed Nasheed | ||||
| Powierzchnia • całkowita • wody śródlądowe |
187. na świecie 300 km² ~0% |
||||
| Liczba ludności (2009) • całkowita • gęstość zaludnienia |
176. na świecie 396 334▲ 1321 osób/km² |
||||
| Jednostka monetarna | Rupia malediwska (MVR) | ||||
| Niepodległość | od Wielkiej Brytanii 26 lipca 1965 |
||||
| Strefa czasowa | UTC +5 | ||||
| Kod ISO 3166 | MV | ||||
| Domena internetowa | .mv | ||||
| Kod samochodowy | MV | ||||
| Kod telefoniczny | +960 | ||||
Malediwy – archipelag oraz państwo wyspiarskie o tej samej nazwie, położone na Oceanie Indyjskim, ok. 500 km na południowy zachód od południowego krańca Indii. Oficjalna nazwa w języku malediwskim (divehi) to Republika Państwa Wysp, albo z angielskiego Republika Malediwów.
W 1965 roku Malediwy uzyskały niepodległość, wcześniej były sułtanatem, najpierw pod protektoratem holenderskim, później brytyjskim. Po trzech latach proklamowano republikę. Malediwy są krajem muzułmańskim.
Spis treści |
Archipelag to ok. 1190 wysepek osadzonych na 26 atolach koralowych narosłych na podmorskim łańcuchu wulkanicznym, ciągnącym się przez 820 km z północy na południe i 120 km ze wschodu na zachód, 202 z tych wysepek jest zamieszkanych. Łączna powierzchnia lądowa archipelagu to 298 km², mieszkańców 396 tys. (stan na rok 2009), co daje zagęszczenie 1321 os./km². Na Malediwach występuje klimat równikowy wybitnie wilgotny, i dlatego jego średnia roczna suma opadów atmosferycznych wynosi 2130 mm a średnia roczna temperatura powietrza 27 °C.
Stolica Malediwów – Male, gdzie mieszka trochę ponad 1/4 ludności. Jest jedynym ośrodkiem miejskim w kraju.
Malediwy leżą zaledwie dwa metry ponad powierzchnią poziomu morza i są zagrożone całkowitym zalaniem. Dlatego państwo to od lat zwraca się do największych i najpotężniejszych krajów świata o pomoc w ograniczaniu efektu cieplarnianego.
Malediwy składają się z 26 naturalnych atoli, które podzielone są na 21 jednostek administracyjnych: 20 atoli administracyjnych i miasto stołeczne Male.
Każdy z atoli administrowany jest przez naczelnika nominowanego przez prezydenta państwa.
Gospodarka Malediwów oparta jest głównie na turystyce (28% produktu krajowego brutto w 2008 roku), i rybołówstwie (tuńczyk). Rolnictwo to uprawa głównie palmy kokosowej, drzewa chlebowego i bananów. Przemysł jest bardzo słabo rozwinięty.
Pogoda: od grudnia do kwietnia – słonecznie i bezdeszczowo. Między majem i listopadem jest nadal ciepło, lecz niebo jest często zachmurzone i występują częste opady deszczu.
Najprościej dostać się na Malediwy drogą lotniczą. Wiele połączeń oferuje Wielka Brytania.
Od obywateli Polski nie są wymagane wizy, wystarczy ważny paszport, jednak dłuższy pobyt może wiązać się koniecznością uzyskania odpowiedniego pozwolenia od władz lokalnych.
Na Malediwach nie ma polskiej ambasady. Najbliższa placówka dyplomatyczna znajduje się w Nowym Delhi (Indie).
Na Malediwach obowiązuje ruch lewostronny. Łacznie na archipelagu jest 88 km dróg, z czego na atolu: Male 60 km, Laamu 14 km i Addu 14 km.
Na Malediwach konstytucja wymaga, aby wszyscy obywatele byli muzułmanami sunnitami, co prowadzi do oskarżenia o instytucjonalne prześladowania nie-muzułmanów i byłych muzułmanów, którzy mieszkają w kraju. Na Malediwach samo posiadanie Biblii jest zabronione prawem. W 1998 roku wydalono kilku cudzoziemców podejrzanych o działalność kaznodziejską, a niektórych miejscowych chrześcijan aresztowano. Chrześcijańska działalność misyjna w tym kraju jest zabroniona. Obywatele Malediwów, którzy zostali chrześcijanami tracą obywatelstwo i skazani są na ryzyko tortur. Wydalenie ich z kraju wystąpiło kilka razy w ciągu ostatniej dekady. Chrześcijańska działalność prowadzona jest potajemnie. Spotkania religijne odbywają się w mieszkaniach prywatnych z zachowaniem nadzwyczajnych środków ostrożności. Zabroniony jest wwóz na teren kraju przedmiotów innego obrządku religijnego jak islam, w tym Biblii. Hinduizm i buddyzm wyznawany jest nieoficjalnie głównie wśród azjatyckich zagranicznych pracowników sektora turystycznego.
|
|||||||||||||||||
Tekst udostępniany na licencji Creative Commons.